De sport van de vrouwelijke narcist!


“Het stop hier Wendy, zelfs herdoe je uw jaar dan ga je toch niet het diploma behalen. Ik zal daar wel voor zorgen”. Dat waren haar woorden. De directrice van de opleiding vroedkunde.

Mijn medestudenten – die de laatste stage samen met mij gedaan hadden – keken me verbaasd, met tranen in de ogen aan. Ik besefte dat dit het einde was en ik stapte in alle rust naar de refter. Daar in die ruimte zijnde was het wel of iedereen aanvoelde wat er gebeurt was. Muisstil wast het!.


Ik nam mijn spullen, vertrok huiswaarts. Een verloren jaar! Ik voelde me verloren en verslagen. Ik had veel verdriet en kon me enkel afvragen waarom die ene persoon altijd dit keer op keer deed, maar nog meer ging in bij mezelf kijken: “Wat heb ik misdaan? Heb ik iets verkeerd gezegd? Waar zit mijn werkpunt hier?”


De directrice wilde niets van mijn stagerapport aannemen, zelfs geen gesprekken of argumenten aanhoren van de getuigen die aanwezig waren geweest. De brief van haar beste vriendin die hoofd was van de afdeling materniteit in een heel bekend ziekenhuis in Antwerpen was overtuigend omdat die volgens haar gepaard ging met een getuigenis van iemand uit mijn verleden die in hetzelfde ziekenhuis werkte maar op de afdeling gynaecologie.

Het stagerapport van het hoofd afdeling materniteit was volledig veranderd en geen duplicaat meer van wat ik in origineel had.


Kunnen zo’n praktijken zo maar? JA, dit is wat ik meegemaakt had. En ik wist direct van wie die tweede brief was op basis van bepaald uitspraken die de directrice letterlijk voorgelezen had gecombineerd met het feit dat ik heel goed wist wie er op gynaecologie in dat ziekenhuis werkte die ik uit mijn verleden kende. C!


C was iemand die al heel wat ondernomen had telkens ze op mijn levenspad verscheen. En altijd was het dat ik mensen verloor als gevolg. Ik geef een overzicht: De relatie met M was stuk onder invloed van haar manipulaties en spelletjes, mijn jaar vroedkunde was ik kwijt omdat zij er tussen zat, nadat M terug contact had genomen had hij plots dat hij geen contact meer wilde, maar het viel wel op dat hij vlak ervoor een gesprek had met C. En dan heb ik je nog niet vertelt over haar pogingen om tussen mij en mijn beste vriendin Lies te komen. Lies was een van de weinigen die net als ik C doorhad. C is trouwens een vrouw. Eerst wilde ze voorkomen dat ik bij een jubileum voor Lies was. Ik heb ze toen geconfronteerd enkel om voor de 2e keer met haar manipulatiespelletjes kennis te maken. De laatste poging die ze genomen had om tussen mij en Lies te komen was de dag dat Lies gestorven. Ik had echter gezelschap bij mij ; namelijk zuster Hilda en moederoverste. Ze waren mee naar het UZ. En beide dames hadden C ook door, maar moederoverste heeft C mooi respectvol direct op haar plek gezet met de vermelding er nog aanvullend bij dat ze zelfs niet welkom was voor bezoek.


Een gelijkaardige manier van werken heb ik meegemaakt met J (een familielid) , I ( was een vriendin van een collega-vriendin, kennis voor mij) en nu met mijn buren.

Ja, ik heb het over relaties stuk maken.

Dat zegt natuurlijk ook wel wat over de personen die mee gaan in die verhalen, zich laten manipuleren als zich laten chanteren met ultimatums…..


Mocht je het nog niet doorhebben? I, C, J en die buren zijn allemaal verschillende types van narcisme. Het zijn allemaal vrouwen.


Ik ben doorheen heel deze situaties en ervaringen niet verbitterd. Ik voel me ook geen slachtoffer ondanks dat jij misschien me wel in die rol ziet omwille wat al die vrouwen gedaan hebben. Ieder die hier in betrokken was en nog steeds is, heeft zijn aandeel en verantwoordelijkheid in hoe hij of zij ermee omgaat in de zin van het leren van lessen van het leven, bewust in het leven staan als relaties onderhouden, grenzen,…. En nog veel meer dan dit!


De situatie met C was het langst geleden en deed me het meest pijn omwille van heel die situatie die ze mee veroorzaakt had met M. M heeft hier ook zijn aandeel in. De pijn en verdriet waren groot, maar ik ben verder gegaan. Ik leer uit mijn lessen. Ik ben vooral niet de persoon die gaat zitten wachten tot iemand een inzicht heeft. Trouwens wie zegt dat M toen niet dacht dat die juist handelde. Ik ga heir geen verhaal doen over M, want zijn proces hoort bij hem als wat hij er mee doet.


Wat ik nog aanvullend wil meegeven om een maatschappelijke illusie te doorbreken is de beroepen dat deze vrouwelijke narcisten hadden. Het ging over verpleging, arbeidster, winkelbediende en huishoudhulp.


Uiteindelijk ben ik na die verschillende ervaringen nu een persoon die in haar kracht staat, niet verbitterd is, bij mezelf blijft, mij niet stoort aan het gedag van zo’n types en hun destructiviteit. Ik laat de persoon die meegaat los tot dat ik immuun ben voor narcisten en zij die meegaan in hun spel. Dit is geen uniek iets, dit vraag geen kracht of moed, maar een proces.

Hoe raak jij in dit staat van immuniteit zodat je de volheid van je leven leeft? Het is echt niet voldoende om enkel te leren wat narcisme is? Doe je dat alleen dan ga je u heel leven lang het slachtoffer blijven zijn van deze types? Hoe raak je dan van slachtoffer zijn uit je slachtofferrol? Hoe raak je naar die immuniteit? Wat is er nodig om te vergeving tegen over iedereen die betrokken is? Hoe voorkom je dat je verbitterd of wantrouwig bent? Hoe kom je bij jezelf? Hoe heb je terug vertrouwen in relaties? Wat als zo een fying monkey, naïeveling of enabler terugkomt met het verhaal “ik zie nu wat ik verkeerd deed”? Help je uzelf wel door echt te begrijpen waarom de narcist doet wat hij/zij doet? Waarom is zo van belang om in je ontwakingsproces deze types toch te kunnen zien? Waarom zijn ze op je pad? Kan je er iets aan doen om te voorkomen dat anderen meegaan in de leugens van zo’n narcistische types? Ja, neen, wat doe je of net niet?