top of page

Een manier dat je onbewust in de slachtofferrol staat

Updated: Jan 6


De rol van het slachtofferschap aannemen wordt wel eens goed in verkeerd daglicht gezet. Zelfs dat mensen onbewust dit doen. Heel vaak heeft dat te maken met het niet kennen van hoe “ego” werkt.


De slachtofferrol , wat is dat nu eigenlijk? Kenmerkend voor de slachtofferrol is geen verantwoordelijkheid nemen en iets of iemand verantwoordelijk maken voor hoe jij je voelt in een bepaalde situatie. Het is een uiting van hulpeloosheid en gevoelens van onmacht spelen vast en zeker een rol. Ik noem het ook wel een vorm van zelfmedelijden. Zelfmedelijden is geen zelfempathie noch zelfmedelevendheid. Deze 3 zijn verschillend van elkaar.


Hoe houd je uzelf in slachtoffergedrag? Slachtoffergedrag kenmerkt zich door een overheersend gevoel of opvatting geen invloed te kunnen uitoefenen op de omstandigheden. Iemand die dit gedrag laat zien voelt zich niet verantwoordelijk voor de (onprettige) situatie waar hij of zij in verkeerd.


Eigenlijk zit de persoon die zich in slachtoffergedrag of de slachtofferrol houdt in een drama waar die zich zelf in houdt. De hoofdoorzaken zijn te vinden in hoe psychologen, menen in de gezondheidszorg, coachen in persoonlijke ontwikkeling je niet laten zien hoe jij jezelf in die rol als dat drama houdt door je te zeggen dat jij niet verantwoordelijk bent voor wat je overkomt.


Het is niet dat je verantwoordelijk bent voor het gedrag van de ander, maar wel voor een groot deel andere zaken die hier mee te maken hebben; je eigen reacties, je eigen denken, je patronen, je aantrekkingskoorden, je healing niet doen, maar jezelf wel wijsmaken dat je het doet.







Waarom schrijf ik nu dat je een onbewuste manier hebt dat je in die slachtofferrol kan staan? Stel je hebt veel en regelmatig pijn, fysieke of emotionele pijn. Bij elke persoon die je tegenkomt, vertel je dit of al je aan een cursus deelneemt laat je om de haverklap weten dat je er niet bent wegens pijn.

Pijn is een leermeester. Ik ga niet zeggen dat pijn negeert, maar als die pijn een leermeester is kan je van alles onder nemen zoals kussens gebruiken, online lessen, het verdelen in 15 minuten per dag als je vaak moet schrijven of zo…. Waar ik met je heen wil gaan dat je uzelf in een slachtofferrol als gedrag zet door letterlijk te handelen naar die pijn, dus door afwezig te zijn, pijnstillers te gebruiken en je lichaam zo stil mogelijk te houden.

Het is pas als je wel in die pijn gaat staan, wel die aanwezigheden doet, wel een “en-en" verhaal toepast ( dit wil zeggen rusten, goede zichzelf, aan je healing werken, bij die online cursus zijn) dat je uit de cirkel komt om resultaten te realiseren in je leven op vlak van die pijn waarmee de pijn verminderd over tijd.


Telkens je u dus achter de pijn verschuilt om iets niet te doen of om ergens niet op een andere manier mee te leren omgaan, ga je in die rol of gedrag van het slachtoffer staan.

Zo’n rol aan nemen vertelt veel over hoe je in relatie staat met jezelf. Zelfmedelijden als ego is je levensmeester hier. Dit gaat je nooit brengen tot healing van het lichaam. Ontwaking komt niet voort uit het ego volgen, noch gaan je relaties gezond zijn, maar eerder toxisch.


Warme groetjes

Wendy

14 views0 comments

Recent Posts

See All